Ik heb een paar digilootjes gemaakt. Erg leuk werk om te doen. En aangestoken door een paar erg getalenteerde digiscrappers. Dit zijn mijn eerste 2 brouwsels.zondag 2 mei 2010
Digiscrappen
Ik heb een paar digilootjes gemaakt. Erg leuk werk om te doen. En aangestoken door een paar erg getalenteerde digiscrappers. Dit zijn mijn eerste 2 brouwsels.zondag 25 april 2010
Er op uit

Het was alweer heerlijk zomerweer in het weekend. Dus gingen we erweer op uit. Eerst dronken we wat op een terrasje, speelden wat in de speeltuin en voerden de kippen. Daarna gingen we een avonturenpad lopen. We moesten polsstokspringen, via smalle bruggetjes, via boomstammen over het water, met een vlot naar de overkant, met touwen naar de overkant, via touwbruggen, enz. En ondanks dat ik geregeld dacht: en nu gaan er 1 in het water..... ging het toch steeds weer goed gelukkig. We bleven helemaal droog en hebben volop genoten.
donderdag 22 april 2010
Soms
Soms krijg je berichten,
die je treffen diep in je hart,
waar je zo stil van bent,
waar je geen woorden voor hebt,
waar je mee bezig bent tot diep in de nacht.
Van mensen die je ZOOO graag wilt helpen,
maar je kan niets,
niets dan machteloos aan de kant staan
en laten weten dat je zo aan ze denkt.
Lieverd we denken aan je
En al onze hoop, onze gebeden, onze gedachten,
alles is voor jullie.
Een héle dikke knuf.
die je treffen diep in je hart,
waar je zo stil van bent,
waar je geen woorden voor hebt,
waar je mee bezig bent tot diep in de nacht.
Van mensen die je ZOOO graag wilt helpen,
maar je kan niets,
niets dan machteloos aan de kant staan
en laten weten dat je zo aan ze denkt.
Lieverd we denken aan je
En al onze hoop, onze gebeden, onze gedachten,
alles is voor jullie.
Een héle dikke knuf.
zondag 18 april 2010
woensdag 14 april 2010
Nieuwe lootjes
Scrappen
zondag 4 april 2010
woensdag 31 maart 2010
Scrapsels
maandag 29 maart 2010
zaterdag 20 maart 2010
Mamma Mia
woensdag 3 februari 2010
Mojo is here!
Sinds onze vakantie heb ik niet meer gescrapt. Het lukte gewoon niet. Ik was te druk in mijn hoofd, kon er de rust niet voor nemen, enz. Oftewel, absoluut geen mojo. Ik wilde steeds weer beginnen, maar had er gewoon de puf niet voor. Maar aan de andere kant miste ik het wel. Het is toch mijn ding, mijn ontspanning. Half januari zou ik een dagje gaan croppen bij Atelier het Zonnekuukse. (zie link links) Maar ja ik had al zo lang niet meer gescrapt..............
Dus begon ik met weer eens wat te lezen, door mijn materiaal te snuffelen, wat foto's te bekijken, enz.
En al doende kreeg ik weer zin en begon de mojo weer te komen.
Met als gevolg dat ik sindsdien meer dan 20 lootjes heb gemaakt.
Ik ga ze niet allemaal showen hoor, daarvoor moet je maar even naar de slideshow links.
Maar hier even eentje:
Since our vacation I haven't scrapt. It just doesn't work. I was too busy in my head, could not take the rest, etc. In other words, absolutely no mojo. I really wanted to start, but had simply not the energy. On the other hand, I missed it. It is my thing, my way to relax. Half January I would go to the crop at Atelier Zonnekuukse. (see link left) But I had not scrapped for such a long time ..............So I started to read, to poke through my stuff, see some photo's, etc.And by doing that, the feeling came back a little and mojo was getting back. And the result is: since then I've made more than 20 layouts.I won't show them all over here, just look at the slide show on the left. But even here is one:
Dus begon ik met weer eens wat te lezen, door mijn materiaal te snuffelen, wat foto's te bekijken, enz.
En al doende kreeg ik weer zin en begon de mojo weer te komen.
Met als gevolg dat ik sindsdien meer dan 20 lootjes heb gemaakt.
Ik ga ze niet allemaal showen hoor, daarvoor moet je maar even naar de slideshow links.
Maar hier even eentje:
Since our vacation I haven't scrapt. It just doesn't work. I was too busy in my head, could not take the rest, etc. In other words, absolutely no mojo. I really wanted to start, but had simply not the energy. On the other hand, I missed it. It is my thing, my way to relax. Half January I would go to the crop at Atelier Zonnekuukse. (see link left) But I had not scrapped for such a long time ..............So I started to read, to poke through my stuff, see some photo's, etc.And by doing that, the feeling came back a little and mojo was getting back. And the result is: since then I've made more than 20 layouts.I won't show them all over here, just look at the slide show on the left. But even here is one:
vrijdag 22 januari 2010
Even lezen!!
8 jaar geleden was ik zwanger van Esmee. Tijdens deze zwangerschap leerde ik Ursula kennen, ook zij was zwanger. Een maand na Esmee werd haar dochtertje geboren: Robin. Helaas bleek bij de geboorte van Robin dat ze ernstig ziek was. In de jaren daarna moest Robin vaak geopereerd worden en was ze vaak ziek. Ursula hield een dagboek bij: http://hetdagboekvanrobin.web-log.nl Begin 2007 wordt Robin weer geopereerd, een hele zware operatie. Vol spanning houd ik het dagboek van Robin bij: hoe gaat het met haar. De ene dag gaat het iets beter, de andere dag iets minder.
En dan open ik op een ochtend mijn mailbox en lees ik: Gistermiddag iets voor half 6 is mijn lieve jongste dochter Robin, mijn kind met een gouden randje bij mij op schoot op de Intensive care ingeslapen. Ze is overleden aan een onbegrijpelijke hersenbloeding. Aan de andere kant, in de hemel, is haar handje overgenomen door haar oma, mijn moeder.
Vreselijk..............
Niet te beschrijven, een kindje zo oud als Esmee is er niet meer. Ik moet er niet aan denken Esmee te moeten missen.
Ursula blijft schrijven in het dagboek van Robin over hoe het verder gaat, over het gemis, over haar verdriet. En ik blijf haar dagboek volgen.
Esmee heeft het altijd een heel naar idee gevonden dat Robin, een kindje even oud als zij, er niet meer is, ondanks dat ze Robin niet vaak zag. Ursula is ook overblijf moeder op de school van Coen en Esmee. En Esmee ziet haar daar ook geregeld. Vorig jaar sinterklaas was ze bezorgd om Ursula; want wie moest haar nu knuffelen nu Robin dood was. Ik zei daarop dat zij dat dan maar moest doen. En sindsdien komt ze vaak even een knuffel brengen aan Ursula.
Robin's verhaal wordt nu uitgebracht in boekvorm. En daar mag ik best even reclame voor maken (helemaal omdat mijn Esmee ook in het boek voorkomt) Maar ook omdat ik het Ursula gewoon onwijs gun dat haar boek heel veel verkocht gaat worden, dat niemand Robin ooit zal vergeten.
Dus bij deze:
http://nieuwsbrief.iwes.nl/index.php?id=MjE5NjI3OTgyMDAw
Het eerste boek van Ursula Jonkvorst komt uit
Met trots melden wij u dat begin maart de eerste exemplaren van Zomerland, geschreven door Ursula Jonkvorst, zullen verschijnen.
Op vier-jarige leeftijd overlijdt het jongste kind uit een gezin. In aangrijpende dagboekfragmenten beschrijft de moeder van Robin het leven van haar ernstig zieke dochtertje en de periode daarna. Alle emoties komen aan bod: het geluk, de zorgen, het plezier, de angsten, het gevecht en uiteindelijk het vertrek van Robin naar Zomerland, van waaruit zij nu schitterend strooit met licht. Hoe ga je verder na de dood van je kind?
Ursula Jonkvorst (1970), geboren te Doetinchem, werd op haar twintigste moeder en kreeg vier kinderen: drie dochters en een zoon. Ze begon met het schrijven van haar dagboeken op het moment dat ze zwanger was van elk kind. Om iedereen op de hoogte te houden van de gezondheid en de ziekenhuisopnames van dochter Robin, ontstond het idee een dagboek bij te houden op internet: www.hetdagboekvanrobin.web-log.nl
Bestellen
Wij kunnen u het circa 294 pagina's tellende Zomerland aanbieden voor de prijs van; € 19,95 (exclusief verzendkosten).
Wilt u het boek bestellen? Dat kan. Binnen onze webwinkel is er een speciale pagina voor. Daar wijst alles zich vanzelf. Zodra wij uw betaling ontvangen hebben, voegen we uw bestelling toe aan onze lijst. Op het moment dat Zomerland van de drukpersen komt, sturen we u uw exemplaar toe.
Zomerland, Ursula Jonkvorst
ISBN 978-90-484-1071-2
vaste prijs € 19,95
verzendkosten per exemplaar € 3,20 (NL) € 5,44 (EU)
Deze promotiemailing wordt eenmalig verzonden. De auteur heeft alle betrokkenen hiervoor om toestemming gevraagd.
© 2009 Free Musketeers Herenwaard 177-A 2716 XV Zoetermeer E info@freemusketeers.nl
En dan open ik op een ochtend mijn mailbox en lees ik: Gistermiddag iets voor half 6 is mijn lieve jongste dochter Robin, mijn kind met een gouden randje bij mij op schoot op de Intensive care ingeslapen. Ze is overleden aan een onbegrijpelijke hersenbloeding. Aan de andere kant, in de hemel, is haar handje overgenomen door haar oma, mijn moeder.
Vreselijk..............
Niet te beschrijven, een kindje zo oud als Esmee is er niet meer. Ik moet er niet aan denken Esmee te moeten missen.
Ursula blijft schrijven in het dagboek van Robin over hoe het verder gaat, over het gemis, over haar verdriet. En ik blijf haar dagboek volgen.
Esmee heeft het altijd een heel naar idee gevonden dat Robin, een kindje even oud als zij, er niet meer is, ondanks dat ze Robin niet vaak zag. Ursula is ook overblijf moeder op de school van Coen en Esmee. En Esmee ziet haar daar ook geregeld. Vorig jaar sinterklaas was ze bezorgd om Ursula; want wie moest haar nu knuffelen nu Robin dood was. Ik zei daarop dat zij dat dan maar moest doen. En sindsdien komt ze vaak even een knuffel brengen aan Ursula.
Robin's verhaal wordt nu uitgebracht in boekvorm. En daar mag ik best even reclame voor maken (helemaal omdat mijn Esmee ook in het boek voorkomt) Maar ook omdat ik het Ursula gewoon onwijs gun dat haar boek heel veel verkocht gaat worden, dat niemand Robin ooit zal vergeten.
Dus bij deze:
http://nieuwsbrief.iwes.nl/index.php?id=MjE5NjI3OTgyMDAw
Het eerste boek van Ursula Jonkvorst komt uit
Met trots melden wij u dat begin maart de eerste exemplaren van Zomerland, geschreven door Ursula Jonkvorst, zullen verschijnen.
Op vier-jarige leeftijd overlijdt het jongste kind uit een gezin. In aangrijpende dagboekfragmenten beschrijft de moeder van Robin het leven van haar ernstig zieke dochtertje en de periode daarna. Alle emoties komen aan bod: het geluk, de zorgen, het plezier, de angsten, het gevecht en uiteindelijk het vertrek van Robin naar Zomerland, van waaruit zij nu schitterend strooit met licht. Hoe ga je verder na de dood van je kind?
Ursula Jonkvorst (1970), geboren te Doetinchem, werd op haar twintigste moeder en kreeg vier kinderen: drie dochters en een zoon. Ze begon met het schrijven van haar dagboeken op het moment dat ze zwanger was van elk kind. Om iedereen op de hoogte te houden van de gezondheid en de ziekenhuisopnames van dochter Robin, ontstond het idee een dagboek bij te houden op internet: www.hetdagboekvanrobin.web-log.nl
Bestellen
Wij kunnen u het circa 294 pagina's tellende Zomerland aanbieden voor de prijs van; € 19,95 (exclusief verzendkosten).
Wilt u het boek bestellen? Dat kan. Binnen onze webwinkel is er een speciale pagina voor. Daar wijst alles zich vanzelf. Zodra wij uw betaling ontvangen hebben, voegen we uw bestelling toe aan onze lijst. Op het moment dat Zomerland van de drukpersen komt, sturen we u uw exemplaar toe.
Zomerland, Ursula Jonkvorst
ISBN 978-90-484-1071-2
vaste prijs € 19,95
verzendkosten per exemplaar € 3,20 (NL) € 5,44 (EU)
Deze promotiemailing wordt eenmalig verzonden. De auteur heeft alle betrokkenen hiervoor om toestemming gevraagd.
© 2009 Free Musketeers Herenwaard 177-A 2716 XV Zoetermeer E info@freemusketeers.nl
zondag 10 januari 2010
Sneeuw - Snow
Abonneren op:
Posts (Atom)







